Św. s. Faustyna Kowalska


Faustyna Kowalska, a właściwie Helena Kowalska, urodziła się w 1905 roku w Głogowcu.

Święta Kościoła Katolickiego, głosicielka kultu Miłosierdzia Bożego. Urodziła się w wielodzietnej rodzinie, jej ojciec Stanisław Kowalski i matka Marianna z domu Babel, byli rolnikami. Szkołę rozpoczęła w Świnicach Warckich, lecz nie ukończyła nawet trzech klas. Rodzi się w niej pragnienie oddania życia Bogu poprzez pójście do zakonu, co spotyka się z kategorycznym sprzeciwem jej rodziców. W 1924 roku bez ich zgody udaje się do Warszawy i wstępuje do Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia, przyjęła zakonne imię Faustyna. Za namową jej spowiednika księdza Michała Sopoćki, Faustyna zaczęła prowadzić szczegółowy zapis swoich przeżyć, które miały charakter objawień, dzięki którym powstał obraz Jezusa Ufam Tobie a także święto Miłosierdzia Bożego. Zmarła w 1938 roku.

W ostatnich latach życia s. Faustyna bardzo cierpiała: chorowała na gruźlicę. Zmarła w opinii świętości 5 października 1938 roku w wieku 33 lat. Kontrowersje wokół osoby i przesłania s. Faustyny trwały także po jej śmierci. W 1959 roku Święte Oficjum wydało dekret stwierdzający, iż doświadczenia polskiej zakonnicy nie mają charakteru nadprzyrodzonego. Również księdzu Sopoćce zakazano szerzenia informacji o przesłaniu Siostry Faustyny i propagowania „Dzienniczka”. Zakaz odwołał w 1978 roku dopiero Jan Paweł II.18 kwietnia 1993 roku s. Faustyna została beatyfikowana, a 30 kwietnia 2000 roku – ogłoszona świętą. Druga Niedziela Wielkanocna została w całym Kościele ogłoszona Świętem Bożego Miłosierdzia. 17 sierpnia 2002, w czasie pamiętnej pielgrzymki do Polski Ojciec Święty konsekrował nową świątynię w Łagiewnikach – światowe centrum kultu Miłosierdzia Bożego.

 

 

 

 


Relikwie św. s. Faustyny Kowalskiej